<title_newspaper="Gazeta Robotnicza">
<title_article=""Skąpiec" Vilara w Stalinogrodzie">
<author_1="Tadeusz Mikulski">
<language="pl"> 
<style="press"> 
<year="1954">
<month="10">
<date="1954-10-23/24">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Dopiero po trzecim akcie “Skąpca" nieco dłuższa przerwa podzieliła przedstawienie na dwa człony: akty 1—3 i 4—5. Ale z jakim doskonałym wyczuciem teatru! Powstała w ten sposób część pierwsza komedii demonstruje charakter Harpagona i całą intrygę domową, świetnie osnutą wokół jego skąpstwa. Oto kulminacja: Harpagen zaprasza właśnie na przyjęcie Mariannę, narzeczoną syna — i sam próbuje się za nią wydać. Jest to moment  najwyższego wzrostu, najstaranniejszego zamotania akcji komediowej. I w tym miejscu Vilar pozwolił odpocząć chwilęę swojemu widzowi.    Błyskają światła na widowni, w białej sali teatru stalinogradzkiego. Od tąd akcja zaczyna spływać na dół, aż do pogodnego finału, kaskadami śmiechu, wokół nieprawdopodobnych perypetii szkatułki Harpagona.
Czymże gra wreszcie ten teatr TNP, który nałożył sobie, pod kierunkiem Jana Vilara, reżysera i aktora wielkiej miary, tak ścisłe rygory w walce z falszywą teatralnością? Gra przede wszystkim tekstem, tekstem samej sztuki! Ze sceny pozbawionej dekoracji, z desek uwolnionych  od rekwizytów przemawia pisarz, słowo pisarza. To mówi sam Molier ostry, dowcipny, bezwzględny w obnażaniu natury ludzkiej i zwyrodnień ustroju feudalnego, mistrz komediowego dialogu  i monologu, który umie prowadzić bez “waty słownej" mocno, treściwie, uchylając się umiejętnie przed niebezpieczeństwem wie1omówstwa czy frazeologii. Zespół Jana Vilara mówi tekst Moliera, nic więcej! Ale w tym „nic więcej" jest bardzo ścisły rygor artystyczny i wybitne osiągnięcie teatralne. To cała szkoła aktorska! Jej zawożeniem naczelnym jest przekonanie, że wystarczy powiedzieć ze sceny tekst dramatyczny, aby pokazać go w żywym i doskonałym kształcie.
Tekst Moliera wymaga tu i ówdzie komentarza czy uzupełnienia w geście aktora. Trzeba widzieć, jak Jan Vilar dopowiada tekst Moliera — w pełnej zgodzie z charakterem postaci i nawet przebiegiem akcji.
</support> 
</status> 
</period> 
</date> 
</month> 
</year> 
</style> 
</language>
</author_1> 
</title_article>
</title_newspaper>